volkleur

 

jy is my wanhoop

die donker wat my hart verteer
maar as ek van jou droom

dan droom ek in volkleur

jy is my pyn
die geraas wat my rus versteur
maar as ek van jou droom
dan droom ek in volkleur

jy is my waansin
die passie wat my lyf beheer
maar as ek van jou droom
dan droom ek in volkleur

onthou

ek onthou nog jou lag

en jou oë se mid-oggend blou

ek onthou nog hoe jou woorde

saam met jou hande

om my lyf kon vou

ek onthou jy was alles wat ek wou hê

kaggelvure en rooiwyn

en Sondag oggend inlê

maar

deur al die onthou is daar egter net een ding

wat ek verseker kan weet

jy het my lank gelede reeds

heeltemal

vergeet

daar was 'n tyd

daar was 'n tyd

die dae was roekeloos lank

en ek kon vir ure in die son en in jou arms lê

terwyl jy jou stories op my lyf uitskryf

het ek elke woord geglo wat jy sê

daar was 'n tyd

die dae was roekeloos lank

niks anders het bestaan vir my

die sout op jou lyf was my kos en my drank

my drome, my hoop en my asem was jy

en as die seewind nou so oor my waai

proe ek weer die sout op jou vel

is ek nog die muse in die stories wat jy vertel

onthou ek elke woord wat steeds êrens in my hart rondhang

is dit lang roekelose dae waarna ek verlang

verlore

ek soek jou onder Stellenbosch se bome,
op Jesolo se strand
en in die hoeke van my drome

ek wag vir jou êrens in Hatfield in 'n bar
terwyl ek Jack op ys drink
en na vreemde girls met groot oorbelle staar

ek hoop om jou te kry
in die voetspore op Heroldsbaai
in die koue sand en in 'n lekker vry

maar die naaste wat ek aan jou kan kom
is die donker kolle agter my ooglede
as ek staar na die son

gee

gee vir my 'n oomblik van jou vlees
net 'n sug in die nag
sodat ek die lyne van jou lyf kan lees
gee vir my jou dag
laat my jou son 'n rukkie leen
sodat ek my pad terug kan kry
want ek en die donker is een
gee vir my al die hoekies van jou siel
laat ek in jou seer verdwaal
sodat al jou skerp kante my hart verniel
want van alles wat ek ooit sal kan kry
is daar net een wat regtig saakmaak
die een is altyd jy

 

huis

daar is 'n plek waar my hart stil kan wees

'n plek waar jy die grond kan ruik as dit reën

en snags jou stories in die sterre lees

daar is 'n plek waar jy nog uit jou maag uit kan lag

waar mense nog bid en glo en hoop

en lewe van dag tot dag

daar is 'n plek waar my siel bedaar

en as jy wil, dan kry ek jou daar

vergeet

ek onthou nog die plek en die reuk van jou sweet

maar in my onthou het ek jou naam vergeet

ek onthou die wind en die smaak in my mond

die honger in jou oë soos 'n wegloop hond

ek onthou die niks wat jy was en die niks wat jy is

 wat gestalte vind in die niks wat ek voel en die niks wat ek mis

en soos elke stukkie van jou onthou al minder verskyn

sal die gevoel van jou hande op my nek

jou oë, die smaak in my mond en die plek

ook eendag in die niet in verdwyn